อรุณสวัสดิ์ อากาศยามเช้าดีมั๊ย (กูยังไม่ได้นอนเลยว้อยยยย)

ประเด็นใหญ่วันนี้ ว่าด้วยเรื่องที่อยากทำ มันเต็มไปหมด แต่ก็ทำไม่ไ่ด้ซะที ทำไมวะ (จนน่ะเสะมึงงง)

 มีแต่เรื่องเงินๆทองๆ หรือกิเลสกูจะมากเกินไป(มากมาตั้งนานแล้วเหอะ)

นอนก็นอนไม่หลับ ต้องนั่งจนเช้าทุกวัน (ก็ไม่รุ้ทำไมกูไม่นอน)

มันง่วงนะ แต่ไม่อยากนอน ไม่อยากนอนมากๆ ขนาดฆ่าให้ตายก็ไม่ยอมนอน(ตายแล้วมึงก็ได้นอนยาวแหล่ะ)

อยากไปหาหมอ อยากไปวัด อยากทำอะไรก็ได้ ให้มันหยุดซะที (ชักบ้าไปกันใหญ่แล้วนะมึง)

สงสัยกูจะเป็นโรคจิต ...มึงไม่ต้องย้ำแระ กูรู้ว่ากูโรคจิต( = =" )

 

รู่สึกป่วยว่ะ ป่วยทางใจ

แบบมันยังไงไม่รู้ เหมือนกับ อยู่กึ่งกลางระหว่างความเฟลกับความพยายามที่จะไม่คิดมาก

มันแย่่อ่ะ รู้สึก กลืนไม่เข้าคลายไม่ออก พะอืดพะอม

ทั้งที่ก็ไม่รู้ว่า เฟลเรื่องอะไรด้วยซ้ำ อยากหยุด อยากอยู่นิงๆ ไม่ขยับ ไม่อยากหายใจ

แต่โลกมันก็หมุนไปเรื่อยๆ เราเองก็ถูกลากไปเรื่อยๆ อย่างหยุดไม่ได้

ถูกลากไปๆ ทั้งที่ไม่ไ่ด้เต็มใจจะเดินต่อ

น้ำหนักลดอีกแล้วล่ะ ตอนนี้ 42 ต้นๆ กับส่วนสูง 167 แบบนี้ มันแย่เกินไปแล้วนะ

หมอ(โทระ) ขอโทษนะเนี่ย ยังไม่ได้ลองถ่ายพยาธิเลย 

แม่ก็บอกให้ไปตรวจร่างกาย (ไม่อยากไปตรวจ กลัวรู้ว่าตัวเองเป็นมะเร็ง)

รู้สึกเหมือนเวลาที่จะมีชีวิตอยู่ มันเหลือน้อยแล้วว่ะ

ไม่อยากไปเรียนแล้ว รุ้สึกเหมือนเสียเวลาไปเปล่าๆ ไม่ได้อะไรเลย

อยากออกไปทำอะไร อย่างที่อยากจะทำ ก่อนที่เวลาจะไม่มี

อยากไปทำบุญมากๆ อยากทำกะโครงการรักษ์แมว ปันน้ำใจให้แมวจร

อยากซื้อดอลล์ ชาตินี้จะได้เห็นหน้าลูกมั๊ยนะ

อยากแต่งตัวแบบที่อยากแต่ง โดยไม่มีแม่กะพี่เก๋มากะเกณฑ์

อยากไปทะเล ไปอยู่ซักเดือน อยากอยู่เงียบๆ ฟังเสียงลมหายใจของโลก

อยากไปที่แปลกๆที่ไม่เคยไป ไปเปิดหูเปิดตา เบื่อตารางเวลาเดิมๆ สถานที่เดิมๆ

เบื่อการตื่นเช้าไปเรียน กินข้าวที่เพชรช๊อป คนเยอะแยะ แออัด อากาศอบอ้าว เพื่อนในเอกน่าเบื่อ

อยากรู้ว่า ตัวเราไม่ได้เป็นสิ่งแปลกปลอมของโลก

อีกแล้ว...ความรู้สึกบ้าๆ ที่คิดว่าตัวเองแปลกแยกมันกลับมาอีกแล้ว

คราวนี้มันแย่กว่าเดิม ตรงที่เราโตกว่าตอนนั้น แล้วก็แสดงมันออกมาไม่ได้

 มันอัดอั้น เอ่อล้น หาทางที่จะหลั่งไหลออกจากร่าง แต่มันไม่มีทางออก

รู้สึกเหมือนคนหลงทาง ที่ยังเดินไปตามทางเรื่อยๆ ทั้งที่ไม่รู้จะไปทางไหน

พอรู้สึกตัว ก็พบว่าตัวเองอยู่ที่ไหนก็ไม่รู้ ท่ามกลางคนไม่รู้จัก...

 

 

ช่างเป็นสายตาที่เลื่อนลอยจริงๆ

เป็นแค่คนๆนึง ที่ไม่เคยกล้าที่จะทำอะไรซักอย่าง...

 

PS. เหลือ อีก 1 เดือน กว่าๆ จะครบปี ...  ##::...She was gone...::##