##::...She was gone..::##
posted on 16 Sep 2007 01:21 by hyokito in MemorydayZ, ThIsIsMe
ย่าเราเสียแล้ว..............
เสียเมื่อวันที่ 2 กันยา....................
พอดียุ่งๆเรื่องงานศพ เพราะพ่อเราเป็นคนจัดการ
เราก็เลยเป็นคนทำนู่นสั่งนี่เยอะแยะไปหมด ช่วยพ่อ
ไหนจะมีสอบอีก ก็เลยไม่ได้มาอัพ
วันที่ 31 สิงหา เรากลับจากหอมาถึงบ้าน แล้วก็นั่งรถไปโรงพยาบาลกับพี่เก๋
ไปหาย่า......
วันนั้นเราไปเห็นย่า มีเครื่องช่วยหายใจ และสายยาอะไรๆเต็มไปหมด...
ย่าลืมตาข้างเดียว มีอาการกระตุกเป็นระยะ...
เราเรียกย่าพร้อมกับจับมือ "ย่า นี่กิ๊ฟนะ"...ย่าขยิบตา เหมือนจะบอกให้รู้ว่า รับรู้แล้ว...
เรามองลึกลงไปในดวงตา แววตาของย่าดูวูบไหว...
ย่าขยับมือและพยายามยกมือเพื่อจับมือของเรา...มือของย่าดูอวบ และเท้าของย่าก็เย็นเฉียบ...
เรารู้สึกเหมือนมีบางอย่างท่วมท้นในใจ...
วันนั้น หมอไม่ได้บอกอะไรมากไปกว่า อาการของย่าไม่ดีนัก
อวัยวะภายในเสียหายหมดแล้ว และย่าอยู่ด้วยเครื่องช่วยหายใจ
ช่วงหัวค่ำ พยาบาลมาแจ้งให้เซ็น ว่าหากหยุดหายใจจะให้ปั๊มหัวใจหรือไม่
แม้จะถกเถียงกันอยู่บ้าง แต่สุดท้ายก็ตกลงไม่ให้ปั๊ม...
แม้หลายคนจะร้องไห้ แต่เราก็พยายามไม่ร้องไห้ ไม่อยากให้ย่าป็นห่วง...
ย่าไม่ได้จากไปในวันนั้น ทั้งๆที่ลูกหลานก็มาครบหมดแบ้ว
ย่ารอใครอยู่นะ.....
วันที่ 1 กันยา อาการย่าแย่ลงกว่าเดิม
เป็นอีกครั้งที่พยาบาลมาแจ้งให้เซ็นว่า จะหยุดให้ยาหรือไม่
แล้วก็หยุดให้ยา...
ย่าไม่ตอบสนองแล้ว ไม่ลืมตา ไม่ยกมือ ไม่ยักคิ้วเวลาใครพูดข้างหู
ไม่มีสายยาโยงใย เหลือเพียงเครื่องช่วยหายใจที่ทำหน้าที่ของมันอย่างสม่ำเสมอ
และเส้นกราฟที่วิ่งไปบนหน้าจอ ที่ยังบ่งบอกว่าร่างที่ทอดกายอยู่ข้างมันยังมีชีวิตอยู่...
วันที่ 2 กันยา ย่าอาการดีขึ้น
เกามือเกาเท้า มีอาการขยับหนี เหมือนรู้สึกจั๊กจี้
อัตราการเต้นหัวใจและความดันเป็นปกติ
ประมาณบ่ายโมงครึ่ง พยาบาลมาบอกให้ญาติออกไปรอข้างนอก
เพราะจะทำความสะอาดคนไข้แล้วเปลี่ยนผ้าอ้อมอะไรต่างๆ(อยู่ห้องหวอด)
พ่อกับป้าเรือนออกมาข้างนอก คุยกันด้วยความดีใจที่ย่าดีขึ้น
พ่อจิ้มสัปปะรดกิน ส่วนป้าเรือนกำลังจะเอาสัปปะรดเข้าปาก
พยาบาลออกมาด้านนอก "ญาติคุณยายบุญล้อม...." .ครับ..."
"คุณยายเสียแล้วค่ะ"
...เวลา 13 นาฬิกา 45 นาที คุณย่าบุญล้อม จันทร์ส่องแสง จากไปอย่างสงบ...
ภาพสุดท้ายในความทรงจำของเรา คือภาพย่านอนอยู่กลางศาลา
เรารดน้ำลงบนมือย่า มือย่ายังอุ่น ย่าหลับตาเหมือนคนนอนหลับ...
เพลงที่ใช้ในหน้านี้ชื่อเพลง "เธอร้องไห้เมื่อหน้าฝน และพบใครบางคนเมื่อหน้าหนาว"
เราฟังเพลงนี้แล้วคิดถึงย่านะ มันรู้สึกว่าเหมาะกับย่าเลย
ปู่เสียไปตั้งแต่เรา3ขวบแล้ว ย่าคงเหงา คิดถึงปู่มาตลอด
ตอนนี้ปู่คงมารับย่าไปอยู่ด้วยแล้ว ขอให้ย่ามีความสุขนะ มีความสุขตลอดไป...
หลับให้สบายนะย่า รัก......
อ่านแล้วพาลนึกถึงตอนที่ย่าเรากำลังจะเสียเลยอ่ะ...ตอนนั้นเรามัวแต่กลัวเลยไม่ได้ดูใจท่าน โธ่เอ๊ย!! ตอนนี้ก็ยังรู้สึกแย่อยู่เลย
#1 By เจ้าชายอาเมะ (124.120.77.113) on 2007-09-16 01:28